20 stycznia, 2021 r.

Obchody 40. rocznicy rozpoczęcia strajku studenckiego

Obchody 40. rocznicy rozpoczęcia strajku studenckiego

fot. Maciej Andrzejewski, Centrum Promocji UŁ

Uniwersytet Łódzki razem z Muzeum Tradycji Niepodległościowych w Łodzi, rozpoczął obchody 40-lecia strajków okupacyjnych łódzkich studentów. Dalsze wydarzenia zaplanowane są na luty, już 18.02. zapraszamy na otwarcie wystawy na ul. Piotrkowskiej. Głównym wątkiem strajku okupacyjnego były negocjacje, ale w międzyczasie też trzeba było czymś żyć, bo czas bardzo się dłużył. Dlatego kilka tysięcy studentów, którzy walczyli z ówczesną władzą, musiało się dobrze zorganizować, znaleźć sobie sposób na relaks, ale jednocześnie nie dać się ponieść atmosferze swobody i wolności. Tak było na Filologii i w wielu innych miejscach Łodzi. Uniwersytet Łódzki jest partnerem głównym obchodów 40-lecia strajków.


Relacje mediów z rozpoczęcia obchodów strajków:


Radio Łódź

Dzieje.pl

Onet

Toya TV

TVP 3 Łódź

Dziennik Łódzki


Postulaty młodzieży akademickiej stały się przedmiotem wielodniowych, pełnych zaskakujących „zwrotów akcji” oraz niezwykle emocjonujących rozmów Międzyuczelnianej Komisji Porozumiewawczej z Komisją Resortową. Prowadzono je w gmachu Wydziału Filologicznego UŁ przy al. Kościuszki 65.


- Była to walka ciężka, żmudna, bez żadnej gwarancji sukcesu, ale był to również wspaniały test solidarności i braterstwa. Tamci młodzi ludzie się nie poddali i jest to jedna z najpiękniejszych kart w historii Uniwersytetu Łódzkiego. Zainspirowali kolejne pokolenie studentów, to moje pokolenie, które protestowało 8 lat później, już u progu demokracji. Jesteśmy z tego bardzo dumni i będziemy naszym obecnym studentom pokazywać te wspaniałe chwile, dzięki wsparciu Muzeum Tradycji Niepodległościowych - mówiła podczas briefingu Rektor UŁ, prof. Elżbieta Żądzińska.


50862611276_5bcca5275b_k

Rektor UŁ, prof. E. Żądzińska (fot. M. Andrzejewski, CP UŁ)


Jednak negocjacyjne wysiłki przewodniczącego MKP Wojciecha Walczaka czy reprezentantów pozostałych strajkujących uczelni – Akademii Medycznej, Politechniki Łódzkiej, Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej i Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych – choć ogniskowały uwagę strajkujących - nie mogły być jedyną treścią wypełniającą codzienność protestującej młodzieży.


- Nasza pamięć i wielkie słowa uznania należą się wszystkim tamtym bohaterom. Wszyscy ryzykowali przecież tak samo. Bardzo dziękuję im wszystkim, w imieniu całego Uniwersytetu - kontynuowała Rektor UŁ, prof. Elżbieta Żądzińska.


40-lecie strajków studenckich (briefing) - fotorelacja



Dotychczasowa codzienność, na którą składały się wykłady, konwersatoria, ćwiczenia laboratoryjne, czy kolokwia i egzaminy, straciła swoją aktualność. Strajk trwał bardzo długo (od 21 stycznia do 18 lutego 1981 r.) stąd musiały się wytworzyć nowe sposoby wypełnienia czasu – nowa, strajkowa codzienność.



Stawiała ona przed organizatorami i uczestnikami strajku rozmaite wyzwania. Rozwiązania wymagało chociażby zakwaterowanie około ośmiu tysięcy studentów, okupujących liczne, ale odizolowane obiekty. Do tego dochodziła kwestia wyżywienia, która była dodatkowo trudna z uwagi na powszechne niedobory artykułów żywnościowych w handlu.



Z pomocą władz uczelni, różnych podmiotów zewnętrznych i zwykłych łodzian ten problem także udało się skutecznie rozwiązać. Wielkim wyzwaniem było stałe utrzymanie dużej liczby strajkujących jako środka nacisku na stronę rządową. Należało jednak w tym zakresie postępować ostrożnie, żeby prowadzącemu rozmowy z ramienia rządu prof. Januszowi Górskiemu, ministrowi nauki i szkolnictwa wyższego nie dostarczyć argumentu na poparcie tezy, że strajk staje się ciągiem imprez rozrywkowych. Mogły więc odbywać się koncerty nawet znanych polskich artystów (Krystyna Prońko, Andrzej Zaucha) czy różnych grup studenckich, ale nie mogło być dyskotek.



Nie zabrakło też projekcji filmów fabularnych (słynny „Hair”, ale też animowany „101 dalmatyńczyków”) czy spotkań z ciekawymi osobami (politycy, ludzie kultury, różni specjaliści).



Wśród strajkujących pojawiali się również duszpasterze, w tym znany łódzki ksiądz Stefan Miecznikowski. Nie zabrakło również działań wynikających z młodzieżowej inwencji takich jak doraźne recytowanie wierszy czy popisy gry na gitarze.



Do tego dochodziła gra w tenisa stołowego, szachy, warcaby, ale przede wszystkim w karty, w tym w brydża. „Non stop brydż” – właśnie taki obraz codzienności strajkowej zapamiętał jeden z uczestników strajku.



Ważną rolę mobilizacyjną odgrywały też studenckie gazetki strajkowe, donoszące o postępach (a najczęściej i ich braku) w negocjacjach, publikujące wiersze uczestników protestu czy okolicznościowy humor strajkowy, którego negatywnym bohaterem zwykle był minister Górski.



Wszystkie wydarzenia o charakterze rozrywkowym ani na moment nie przesłoniły jednak zasadniczego celu strajku – doprowadzenia do uznania studenckich postulatów. W efekcie 18 lutego 1981 r. doszło do podpisania historycznego porozumienia.


4. Gwardziści w budynku Instytutu Historii UŁ_JFfot. ze zbiorów Janusza Frenkla


5. Przy dobrej orgaznizacji i problem codziennej toalety był do rozwiązania_talczewski_035

fot. ze zbiorów Jacka Talczewskiego



8. Wielkim wyzwaniem było zapewnienie wyżywienia dla kilku tysięcy strajkujących_Fot. J.Kowner

fot. ze zbiorów Jacka Kownera



10. Występowały też gwiazdy polskiej muzyki. Na fotografii Olek Grotowski_SW6

fot. ze zbiorów Sławomira Wojtowicza


12. Na Wydziale Mechanicznym PŁ wystąpiła znana polska wokalistka Kystyna Pronko _SW8

fot. ze zbiorów Sławomira Wojtowicza


13. Dla strajkującyh na Wydziale Ekonomiczno-Socjologicznym UŁ zaśpiewał Andrzej Zaucha SPR_Fot. J. Kowner

fot. ze zbiorów Jacka Kownera



15. Przygotowywanie gazetki strajkowej_ECHfot. ze zbiorów Edwarda Chudzika


17. Zdarzały się bardziej wyszukane żarty. Bałwanek przedstawiający ministra Górskiego przed budynkiem PŁ_SW

fot. ze zbiorów Sławomira Wojtowicza




25. Budynek obecnego Rektoratu UŁ

fot. Muzeum Tradycji Niepodległościowych




Uniwersytet Łódzki to jedna z największych polskich uczelni. Misją UŁ jest kształcenie wysokiej klasy naukowców i specjalistów w wielu dziedzinach humanistyki, nauk społecznych, przyrodniczych, ścisłych, nawet medycznych. UŁ współpracuje z biznesem, zarówno na poziomie kadrowym, zapewniając wykwalifikowanych pracowników, jak i naukowym, oferując swoje know-how przedsiębiorstwom z różnych gałęzi gospodarki. Uniwersytet Łódzki jest uczelnią otwartą na świat – wciąż rośnie liczba uczących się tutaj studentów z zagranicy, a polscy studenci, dzięki programom wymiany, poznają Europę, Azję, wyjeżdżają za Ocean. Uniwersytet jest częścią Łodzi, działa wspólnie z łodzianami i dla łodzian, angażując się w wiele projektów społeczno-kulturalnych.


Zobacz nasze projekty naukowe na https://www.facebook.com/groups/dobranauka/


Tekst: Prof. Krzysztof Lesiakowski


Redakcja: Centrum Promocji UŁ

Poprzednia wiadomość Kto kształtuje naszą wiedzę? – wywiad z prof. Warwas z UniLodz
Następna wiadomość Pasja wygrywa z pandemią - Zdolny uczeń - świetny student