6 lutego, 2018 r.

UŁ komentuje: Przyszłość rynku pracy

UŁ komentuje: Przyszłość rynku pracy

fot. pixabay

Jak prognozować rynki pracy na poziomie krajowym i regionalnym? Jakie zawody będą poszukiwane, a w które lepiej, według badań naszych ekspertów, nie inwestować swoich wysiłków? O tym opowiada dr Artur Gajdos z Wydziału Ekonomiczno-Socjologicznego. Na co dzień pracuje w zespole, który przewiduje zmiany na rynku pracy.


Do 2012 roku Polska nie dysponowała zintegrowanym systemem prognozowania rynku pracy na poziomie krajowym czy regionalnym. Główną inicjatywą krajową w obszarze prognozowania popytu na pracę był System Prognozowania Popytu na Pracę (SPPP). Był to system informatyczny, generujący prognozy zatrudnienia na podstawie aktualizowanej na bieżąco bazy danych. System bazował na banku danych, który był zasilany danymi Głównego Urzędu Statystycznego (GUS), OECD, bankiem danych makroekonomicznych modeli serii “W” opracowanych na Uniwersytecie Łódzkim. Umożliwiał prognozowanie kwartalne w różnych przekrojach (grup zawodowych, płci, poziomu wykształcenia, sekcji Polskiej Klasyfikacji Działalności, województw, itp.) przy użyciu różnych metod analitycznych (m.in. wygładzania wykładniczego, modeli trendu, VAR, modeli autoregresji).


Inicjatywa utworzenia SPPP została podjęta w 1998 roku, kiedy powołano Międzyresortowy zespół do prognozowania popytu na pracę, działający przy Rządowym Centrum Studiów Strategicznych (RCSS). SPPP uruchomiono w listopadzie 2004, od grudnia 2004 do marca 2006 był na bieżąco aktualizowany oraz wykorzystywany do generowania prognoz popytu na pracę. Od marca 2006 roku system nie był aktualizowany i przestał być udostępniany.


W 2011 roku w ramach projektu „Analiza procesów zachodzących na polskim rynku pracy” i w Zadaniu 2 „Opracowanie zintegrowanego systemu prognostyczno-informacyjnego umożliwiającego prognozowanie zatrudnienia” podjęto się zadania zbudowania nowego, zintegrowanego systemu umożliwiającego prognozowanie zatrudnienia. System ten służy, po pierwsze, lepszemu dostosowaniu kwalifikacyjno-zawodowego pomiędzy podażową i popytową stroną rynku pracy, a po drugie, zwiększeniu skuteczności działań podejmowanych przez instytucje edukacyjne i instytucje rynku pracy.


System generuje obecnie prognozy zatrudnienia do 2022 roku w przekroju grup zawodów, sektorów ekonomicznych i obszarów statystycznych NUTS II.


Obecnie w ramach Programu Operacyjnego Wiedza Edukacja Rozwój przez Wydział Ekonomiczno-Socjologiczny Uniwersytetu Łódzkiego wraz z partnerami (IBS, IPiSS) realizowany jest projekt pt. „System prognozowania polskiego rynku pracy”, będący kontynuacją wcześniejszych badań.


Zachęcamy do obejrzenia materiału z udziałem dr Artura Gajdosa.



Więcej -> http://www.prognozowaniezatrudnienia.pl

Poprzednia wiadomość VI edycja Akademii Młodego Ekonomisty
Następna wiadomość Absolwenci prawa UŁ w czołówce